Conjugation of odradzić
ɔdˈra.d͡ʑit͡ɕto dissuade, to advise against [with dative ‘whom’] Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odradzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odradziłem |
| ty | odradziłeś |
| on / ona / ono | odradził |
| my | odradziliśmy |
| wy | odradziliście |
| oni / one | odradzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odradziłam |
| ty | odradziłaś |
| on / ona / ono | odradziła |
| my | odradziłyśmy |
| wy | odradziłyście |
| oni / one | odradziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odradziło |
Czas przyszły
| ja | odradzę |
| ty | odradzisz |
| on / ona / ono | odradzi |
| my | odradzimy |
| wy | odradzicie |
| oni / one | odradzą |
Tryb rozkazujący
| ty | odradź |
| my | odradźmy |
| wy | odradźcie |