Conjugation of odpleść
ˈɔt.plɛɕt͡ɕto disentangle from someone (of a person, to separate oneself from another's wrapped limbs) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odpleść |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odplotłem |
| ty | odplotłeś |
| on / ona / ono | odplótł |
| my | odpletliśmy |
| wy | odpletliście |
| oni / one | odpletli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odplotłam |
| ty | odplotłaś |
| on / ona / ono | odplotła |
| my | odplotłyśmy |
| wy | odplotłyście |
| oni / one | odplotły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odplotło |
Czas przyszły
| ja | odplotę |
| ty | odpleciesz |
| on / ona / ono | odplecie |
| my | odpleciemy |
| wy | odpleciecie |
| oni / one | odplotą |
Tryb rozkazujący
| ty | odpleć |
| my | odplećmy |
| wy | odplećcie |