Conjugation of odpierdolić
ɔt.pjɛrˈdɔ.lit͡ɕodczepić się, odstąpić (od kogoś, od czegoś) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odpierdolić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odpierdoliłem |
| ty | odpierdoliłeś |
| on / ona / ono | odpierdolił |
| my | odpierdoliliśmy |
| wy | odpierdoliliście |
| oni / one | odpierdolili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odpierdoliłam |
| ty | odpierdoliłaś |
| on / ona / ono | odpierdoliła |
| my | odpierdoliłyśmy |
| wy | odpierdoliłyście |
| oni / one | odpierdoliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odpierdoliło |
Czas przyszły
| ja | odpierdolę |
| ty | odpierdolisz |
| on / ona / ono | odpierdoli |
| my | odpierdolimy |
| wy | odpierdolicie |
| oni / one | odpierdolą |
Tryb rozkazujący
| ty | odpierdol |
| my | odpierdolmy |
| wy | odpierdolcie |