Conjugation of odmęczyć
ɔdˈmɛn.t͡ʂɘt͡ɕto suffer through (to endure a due hardship) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odmęczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odmęczyłem |
| ty | odmęczyłeś |
| on / ona / ono | odmęczył |
| my | odmęczyliśmy |
| wy | odmęczyliście |
| oni / one | odmęczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odmęczyłam |
| ty | odmęczyłaś |
| on / ona / ono | odmęczyła |
| my | odmęczyłyśmy |
| wy | odmęczyłyście |
| oni / one | odmęczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odmęczyło |
Czas przyszły
| ja | odmęczę |
| ty | odmęczysz |
| on / ona / ono | odmęczy |
| my | odmęczymy |
| wy | odmęczycie |
| oni / one | odmęczą |
Tryb rozkazujący
| ty | odmęcz |
| my | odmęczmy |
| wy | odmęczcie |