Conjugation of odkluczyć
/ɔtˈklu.t͡ʂɘt͡ɕ/gw. (Poznań) otworzyć coś kluczem Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zakluczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zakluczyłem |
| ty | zakluczyłeś |
| on / ona / ono | zakluczył |
| my | zakluczyliśmy |
| wy | zakluczyliście |
| oni / one | zakluczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zakluczyłam |
| ty | zakluczyłaś |
| on / ona / ono | zakluczyła |
| my | zakluczyłyśmy |
| wy | zakluczyłyście |
| oni / one | zakluczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zakluczyło |
Czas przyszły
| ja | zakluczę |
| ty | zakluczysz |
| on / ona / ono | zakluczy |
| my | zakluczymy |
| wy | zakluczycie |
| oni / one | zakluczą |
Tryb rozkazujący
| ty | zaklucz |
| my | zakluczmy |
| wy | zakluczcie |