Conjugation of odkasłać
/ɔtˈka.swat͡ɕ/to cough up (to expel from the throat by coughing) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odkasłać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odkasłałem |
| ty | odkasłałeś |
| on / ona / ono | odkasłał |
| my | odkasłaliśmy |
| wy | odkasłaliście |
| oni / one | odkasłali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odkasłałam |
| ty | odkasłałaś |
| on / ona / ono | odkasłała |
| my | odkasłałyśmy |
| wy | odkasłałyście |
| oni / one | odkasłały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odkasłało |
Czas przyszły
| ja | odkasłam |
| ty | odkasłasz |
| on / ona / ono | odkasła |
| my | odkasłamy |
| wy | odkasłacie |
| oni / one | odkasłają |
Tryb rozkazujący
| ty | odkasłaj |
| my | odkasłajmy |
| wy | odkasłajcie |