Conjugation of odgrzybić
ɔdˈɡʐɘ.bit͡ɕusunąć skądś grzyb, zwłaszcza pasożytujący w jakimś materiale Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odgrzybić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odgrzybiłem |
| ty | odgrzybiłeś |
| on / ona / ono | odgrzybił |
| my | odgrzybiliśmy |
| wy | odgrzybiliście |
| oni / one | odgrzybili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odgrzybiłam |
| ty | odgrzybiłaś |
| on / ona / ono | odgrzybiła |
| my | odgrzybiłyśmy |
| wy | odgrzybiłyście |
| oni / one | odgrzybiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odgrzybiło |
Czas przyszły
| ja | odgrzybię |
| ty | odgrzybisz |
| on / ona / ono | odgrzybi |
| my | odgrzybimy |
| wy | odgrzybicie |
| oni / one | odgrzybią |
Tryb rozkazujący
| ty | odgrzyb |
| my | odgrzybmy |
| wy | odgrzybcie |