Conjugation of odgłosić
ɔdˈɡwɔ.ɕit͡ɕto echo (to reflect or give out sound) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odgłosić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odgłosiłem |
| ty | odgłosiłeś |
| on / ona / ono | odgłosił |
| my | odgłosiliśmy |
| wy | odgłosiliście |
| oni / one | odgłosili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odgłosiłam |
| ty | odgłosiłaś |
| on / ona / ono | odgłosiła |
| my | odgłosiłyśmy |
| wy | odgłosiłyście |
| oni / one | odgłosiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odgłosiło |
Czas przyszły
| ja | odgłoszę |
| ty | odgłosisz |
| on / ona / ono | odgłosi |
| my | odgłosimy |
| wy | odgłosicie |
| oni / one | odgłoszą |
Tryb rozkazujący
| ty | odgłoś |
| my | odgłośmy |
| wy | odgłoście |