Conjugation of odbębnić
ɔdˈbɛmb.ɲit͡ɕzrobić coś niechętnie, od niechcenia Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odbębnić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odbębniłem |
| ty | odbębniłeś |
| on / ona / ono | odbębnił |
| my | odbębniliśmy |
| wy | odbębniliście |
| oni / one | odbębnili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odbębniłam |
| ty | odbębniłaś |
| on / ona / ono | odbębniła |
| my | odbębniłyśmy |
| wy | odbębniłyście |
| oni / one | odbębniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odbębniło |
Czas przyszły
| ja | odbębnię |
| ty | odbębnisz |
| on / ona / ono | odbębni |
| my | odbębnimy |
| wy | odbębnicie |
| oni / one | odbębnią |
Tryb rozkazujący
| ty | odbębnij |
| my | odbębnijmy |
| wy | odbębnijcie |