Conjugation of odłożyć
ɔdˈwɔ.ʐɘt͡ɕpołożyć na bok lub na miejsce coś, co przestało być potrzebne Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odłożyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odłożyłem |
| ty | odłożyłeś |
| on / ona / ono | odłożył |
| my | odłożyliśmy |
| wy | odłożyliście |
| oni / one | odłożyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odłożyłam |
| ty | odłożyłaś |
| on / ona / ono | odłożyła |
| my | odłożyłyśmy |
| wy | odłożyłyście |
| oni / one | odłożyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odłożyło |
Czas przyszły
| ja | odłożę |
| ty | odłożysz |
| on / ona / ono | odłoży |
| my | odłożymy |
| wy | odłożycie |
| oni / one | odłożą |
Tryb rozkazujący
| ty | odłóż |
| my | odłóżmy |
| wy | odłóżcie |