Conjugation of oclić
ˈɔ.t͡slit͡ɕnałożyć cło lub pobrać cło ze sprzedaży czegoś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | oclić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ocliłem |
| ty | ocliłeś |
| on / ona / ono | oclił |
| my | ocliliśmy |
| wy | ocliliście |
| oni / one | oclili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ocliłam |
| ty | ocliłaś |
| on / ona / ono | ocliła |
| my | ocliłyśmy |
| wy | ocliłyście |
| oni / one | ocliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ocliło |
Czas przyszły
| ja | oclę |
| ty | oclisz |
| on / ona / ono | ocli |
| my | oclimy |
| wy | oclicie |
| oni / one | oclą |
Tryb rozkazujący
| ty | oclij |
| my | oclijmy |
| wy | oclijcie |