Conjugation of obwiniać
/ɔbˈvi.ɲat͡ɕ/przypisywać, zarzucać komuś winę; oskarżać kogoś o zrobienie czegoś złego Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | obwiniać |
Czas teraźniejszy
| ja | obwiniam |
| ty | obwiniasz |
| on / ona / ono | obwinia |
| my | obwiniamy |
| wy | obwiniacie |
| oni / one | obwiniają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obwiniałem |
| ty | obwiniałeś |
| on / ona / ono | obwiniał |
| my | obwinialiśmy |
| wy | obwinialiście |
| oni / one | obwiniali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obwiniałam |
| ty | obwiniałaś |
| on / ona / ono | obwiniała |
| my | obwiniałyśmy |
| wy | obwiniałyście |
| oni / one | obwiniały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obwiniało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę obwiniał |
| ty | będziesz obwiniał |
| on / ona / ono | będzie obwiniał |
| my | będziemy obwiniali |
| wy | będziecie obwiniali |
| oni / one | będą obwiniali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę obwiniała |
| ty | będziesz obwiniała |
| on / ona / ono | będzie obwiniała |
| my | będziemy obwiniały |
| wy | będziecie obwiniały |
| oni / one | będą obwiniały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie obwiniało |
Tryb rozkazujący
| ty | obwiniaj |
| my | obwiniajmy |
| wy | obwiniajcie |