HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← oburzyć — definition

Conjugation of oburzyć

Regular CEFR B1
ɔˈbu.ʐɘt͡ɕ

aspekt dokonany od: oburzać Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
oburzyć
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja oburzyłem
ty oburzyłeś
on / ona / ono oburzył
my oburzyliśmy
wy oburzyliście
oni / one oburzyli
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja oburzyłam
ty oburzyłaś
on / ona / ono oburzyła
my oburzyłyśmy
wy oburzyłyście
oni / one oburzyły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono oburzyło
Czas przyszły
ja oburzę
ty oburzysz
on / ona / ono oburzy
my oburzymy
wy oburzycie
oni / one oburzą
Tryb rozkazujący
ty oburz
my oburzmy
wy oburzcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary