Conjugation of obmówić
ɔbˈmu.vit͡ɕwygłosić, przekazać niekorzystne lub niezgodne z prawdą informacje o kimś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | obmówić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obmówiłem |
| ty | obmówiłeś |
| on / ona / ono | obmówił |
| my | obmówiliśmy |
| wy | obmówiliście |
| oni / one | obmówili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obmówiłam |
| ty | obmówiłaś |
| on / ona / ono | obmówiła |
| my | obmówiłyśmy |
| wy | obmówiłyście |
| oni / one | obmówiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obmówiło |
Czas przyszły
| ja | obmówię |
| ty | obmówisz |
| on / ona / ono | obmówi |
| my | obmówimy |
| wy | obmówicie |
| oni / one | obmówią |
Tryb rozkazujący
| ty | obmów |
| my | obmówmy |
| wy | obmówcie |