Conjugation of objawiać
ɔˈbja.vjat͡ɕdawać wyraz czemuś; ukazywać, ujawniać coś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | objawiać |
Czas teraźniejszy
| ja | objawiam |
| ty | objawiasz |
| on / ona / ono | objawia |
| my | objawiamy |
| wy | objawiacie |
| oni / one | objawiają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | objawiałem |
| ty | objawiałeś |
| on / ona / ono | objawiał |
| my | objawialiśmy |
| wy | objawialiście |
| oni / one | objawiali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | objawiałam |
| ty | objawiałaś |
| on / ona / ono | objawiała |
| my | objawiałyśmy |
| wy | objawiałyście |
| oni / one | objawiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | objawiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę objawiał |
| ty | będziesz objawiał |
| on / ona / ono | będzie objawiał |
| my | będziemy objawiali |
| wy | będziecie objawiali |
| oni / one | będą objawiali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę objawiała |
| ty | będziesz objawiała |
| on / ona / ono | będzie objawiała |
| my | będziemy objawiały |
| wy | będziecie objawiały |
| oni / one | będą objawiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie objawiało |
Tryb rozkazujący
| ty | objawiaj |
| my | objawiajmy |
| wy | objawiajcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.