Conjugation of obiecywać
ɔ.bjɛˈt͡sɘ.vat͡ɕmówić, że coś się z pewnością zrobi; dawać obietnicę Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | obiecywać |
Czas teraźniejszy
| ja | obiecuję |
| ty | obiecujesz |
| on / ona / ono | obiecuje |
| my | obiecujemy |
| wy | obiecujecie |
| oni / one | obiecują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obiecywałem |
| ty | obiecywałeś |
| on / ona / ono | obiecywał |
| my | obiecywaliśmy |
| wy | obiecywaliście |
| oni / one | obiecywali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obiecywałam |
| ty | obiecywałaś |
| on / ona / ono | obiecywała |
| my | obiecywałyśmy |
| wy | obiecywałyście |
| oni / one | obiecywały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obiecywało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę obiecywał |
| ty | będziesz obiecywał |
| on / ona / ono | będzie obiecywał |
| my | będziemy obiecywali |
| wy | będziecie obiecywali |
| oni / one | będą obiecywali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę obiecywała |
| ty | będziesz obiecywała |
| on / ona / ono | będzie obiecywała |
| my | będziemy obiecywały |
| wy | będziecie obiecywały |
| oni / one | będą obiecywały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie obiecywało |
Tryb rozkazujący
| ty | obiecuj |
| my | obiecujmy |
| wy | obiecujcie |