Conjugation of obalać
/ɔˈba.lat͡ɕ/albo przewracać, powodować upadek czegoś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | obalać |
Czas teraźniejszy
| ja | obalam |
| ty | obalasz |
| on / ona / ono | obala |
| my | obalamy |
| wy | obalacie |
| oni / one | obalają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obalałem |
| ty | obalałeś |
| on / ona / ono | obalał |
| my | obalaliśmy |
| wy | obalaliście |
| oni / one | obalali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obalałam |
| ty | obalałaś |
| on / ona / ono | obalała |
| my | obalałyśmy |
| wy | obalałyście |
| oni / one | obalały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obalało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę obalał |
| ty | będziesz obalał |
| on / ona / ono | będzie obalał |
| my | będziemy obalali |
| wy | będziecie obalali |
| oni / one | będą obalali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę obalała |
| ty | będziesz obalała |
| on / ona / ono | będzie obalała |
| my | będziemy obalały |
| wy | będziecie obalały |
| oni / one | będą obalały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie obalało |
Tryb rozkazujący
| ty | obalaj |
| my | obalajmy |
| wy | obalajcie |