Conjugation of ożenić
ɔˈʐɛ.ɲit͡ɕdać komuś kobietę za żonę, spowodować zawarcie związku małżeńskiego z kobietą Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ożenić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ożeniłem |
| ty | ożeniłeś |
| on / ona / ono | ożenił |
| my | ożeniliśmy |
| wy | ożeniliście |
| oni / one | ożenili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ożeniłam |
| ty | ożeniłaś |
| on / ona / ono | ożeniła |
| my | ożeniłyśmy |
| wy | ożeniłyście |
| oni / one | ożeniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ożeniło |
Czas przyszły
| ja | ożenię |
| ty | ożenisz |
| on / ona / ono | ożeni |
| my | ożenimy |
| wy | ożenicie |
| oni / one | ożenią |
Tryb rozkazujący
| ty | ożeń |
| my | ożeńmy |
| wy | ożeńcie |