Conjugation of nurzyć
ˈnu.ʐɘt͡ɕto immerse, to plunge, to submerge (to place within a fluid) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | nurzyć |
Czas teraźniejszy
| ja | nurzę |
| ty | nurzysz |
| on / ona / ono | nurzy |
| my | nurzymy |
| wy | nurzycie |
| oni / one | nurzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nurzyłem |
| ty | nurzyłeś |
| on / ona / ono | nurzył |
| my | nurzyliśmy |
| wy | nurzyliście |
| oni / one | nurzyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nurzyłam |
| ty | nurzyłaś |
| on / ona / ono | nurzyła |
| my | nurzyłyśmy |
| wy | nurzyłyście |
| oni / one | nurzyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nurzyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę nurzył |
| ty | będziesz nurzył |
| on / ona / ono | będzie nurzył |
| my | będziemy nurzyli |
| wy | będziecie nurzyli |
| oni / one | będą nurzyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę nurzyła |
| ty | będziesz nurzyła |
| on / ona / ono | będzie nurzyła |
| my | będziemy nurzyły |
| wy | będziecie nurzyły |
| oni / one | będą nurzyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie nurzyło |
Tryb rozkazujący
| ty | nurz |
| my | nurzmy |
| wy | nurzcie |