Conjugation of normować
/nɔrˈmɔ.vat͡ɕ/wracać do normalnego, pożądanego stanu Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | normować |
Czas teraźniejszy
| ja | normuję |
| ty | normujesz |
| on / ona / ono | normuje |
| my | normujemy |
| wy | normujecie |
| oni / one | normują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | normowałem |
| ty | normowałeś |
| on / ona / ono | normował |
| my | normowaliśmy |
| wy | normowaliście |
| oni / one | normowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | normowałam |
| ty | normowałaś |
| on / ona / ono | normowała |
| my | normowałyśmy |
| wy | normowałyście |
| oni / one | normowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | normowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę normował |
| ty | będziesz normował |
| on / ona / ono | będzie normował |
| my | będziemy normowali |
| wy | będziecie normowali |
| oni / one | będą normowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę normowała |
| ty | będziesz normowała |
| on / ona / ono | będzie normowała |
| my | będziemy normowały |
| wy | będziecie normowały |
| oni / one | będą normowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie normowało |
Tryb rozkazujący
| ty | normuj |
| my | normujmy |
| wy | normujcie |