Conjugation of nocować
/nɔˈt͡sɔ.vat͡ɕ/spędzać gdzieś noc, najczęściej w obcym miejscu Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | nocować |
Czas teraźniejszy
| ja | nocuję |
| ty | nocujesz |
| on / ona / ono | nocuje |
| my | nocujemy |
| wy | nocujecie |
| oni / one | nocują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nocowałem |
| ty | nocowałeś |
| on / ona / ono | nocował |
| my | nocowaliśmy |
| wy | nocowaliście |
| oni / one | nocowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nocowałam |
| ty | nocowałaś |
| on / ona / ono | nocowała |
| my | nocowałyśmy |
| wy | nocowałyście |
| oni / one | nocowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nocowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę nocował |
| ty | będziesz nocował |
| on / ona / ono | będzie nocował |
| my | będziemy nocowali |
| wy | będziecie nocowali |
| oni / one | będą nocowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę nocowała |
| ty | będziesz nocowała |
| on / ona / ono | będzie nocowała |
| my | będziemy nocowały |
| wy | będziecie nocowały |
| oni / one | będą nocowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie nocowało |
Tryb rozkazujący
| ty | nocuj |
| my | nocujmy |
| wy | nocujcie |