Conjugation of narywać
naˈrɘ.vat͡ɕto put oneself in danger, to endanger oneself Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | narywać |
Czas teraźniejszy
| ja | narywam |
| ty | narywasz |
| on / ona / ono | narywa |
| my | narywamy |
| wy | narywacie |
| oni / one | narywają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | narywałem |
| ty | narywałeś |
| on / ona / ono | narywał |
| my | narywaliśmy |
| wy | narywaliście |
| oni / one | narywali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | narywałam |
| ty | narywałaś |
| on / ona / ono | narywała |
| my | narywałyśmy |
| wy | narywałyście |
| oni / one | narywały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | narywało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę narywał |
| ty | będziesz narywał |
| on / ona / ono | będzie narywał |
| my | będziemy narywali |
| wy | będziecie narywali |
| oni / one | będą narywali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę narywała |
| ty | będziesz narywała |
| on / ona / ono | będzie narywała |
| my | będziemy narywały |
| wy | będziecie narywały |
| oni / one | będą narywały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie narywało |
Tryb rozkazujący
| ty | narywaj |
| my | narywajmy |
| wy | narywajcie |