Conjugation of napotykać
na.pɔˈtɘ.kat͡ɕzdarzać się komuś, czemuś; stawać się częścią doświadczenia życiowego Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | napotykać |
Czas teraźniejszy
| ja | napotykam |
| ty | napotykasz |
| on / ona / ono | napotyka |
| my | napotykamy |
| wy | napotykacie |
| oni / one | napotykają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | napotykałem |
| ty | napotykałeś |
| on / ona / ono | napotykał |
| my | napotykaliśmy |
| wy | napotykaliście |
| oni / one | napotykali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | napotykałam |
| ty | napotykałaś |
| on / ona / ono | napotykała |
| my | napotykałyśmy |
| wy | napotykałyście |
| oni / one | napotykały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | napotykało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę napotykał |
| ty | będziesz napotykał |
| on / ona / ono | będzie napotykał |
| my | będziemy napotykali |
| wy | będziecie napotykali |
| oni / one | będą napotykali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę napotykała |
| ty | będziesz napotykała |
| on / ona / ono | będzie napotykała |
| my | będziemy napotykały |
| wy | będziecie napotykały |
| oni / one | będą napotykały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie napotykało |
Tryb rozkazujący
| ty | napotykaj |
| my | napotykajmy |
| wy | napotykajcie |