Conjugation of napleść
ˈna.plɛɕt͡ɕto blather a lot about something [with genitive ‘what’] or Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | napleść |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | naplotłem |
| ty | naplotłeś |
| on / ona / ono | naplótł |
| my | napletliśmy |
| wy | napletliście |
| oni / one | napletli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | naplotłam |
| ty | naplotłaś |
| on / ona / ono | naplotła |
| my | naplotłyśmy |
| wy | naplotłyście |
| oni / one | naplotły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | naplotło |
Czas przyszły
| ja | naplotę |
| ty | napleciesz |
| on / ona / ono | naplecie |
| my | napleciemy |
| wy | napleciecie |
| oni / one | naplotą |
Tryb rozkazujący
| ty | napleć |
| my | naplećmy |
| wy | naplećcie |