HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← namienić — definición

Conjugation of namienić

Regular CEFR B2
/naˈmjɛ.ɲit͡ɕ/

to mention, to reference Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
namienić
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja namieniłem
ty namieniłeś
on / ona / ono namienił
my namieniliśmy
wy namieniliście
oni / one namienili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja namieniłam
ty namieniłaś
on / ona / ono namieniła
my namieniłyśmy
wy namieniłyście
oni / one namieniły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono namieniło
Czas przyszły
ja namienię
ty namienisz
on / ona / ono namieni
my namienimy
wy namienicie
oni / one namienią
Tryb rozkazujący
ty namień
my namieńmy
wy namieńcie

Más conjugaciones

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary