Conjugation of nadwerężyć
nad.vɛˈrɛw̃.ʐɘt͡ɕto overexert oneself, to overtax oneself Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nadwerężyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nadwerężyłem |
| ty | nadwerężyłeś |
| on / ona / ono | nadwerężył |
| my | nadwerężyliśmy |
| wy | nadwerężyliście |
| oni / one | nadwerężyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nadwerężyłam |
| ty | nadwerężyłaś |
| on / ona / ono | nadwerężyła |
| my | nadwerężyłyśmy |
| wy | nadwerężyłyście |
| oni / one | nadwerężyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nadwerężyło |
Czas przyszły
| ja | nadwerężę |
| ty | nadwerężysz |
| on / ona / ono | nadweręży |
| my | nadwerężymy |
| wy | nadwerężycie |
| oni / one | nadwerężą |
Tryb rozkazujący
| ty | nadweręż |
| my | nadwerężmy |
| wy | nadwerężcie |