HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← nadgonić — definition

Conjugation of nadgonić

Regular CEFR B2
nadˈɡɔ.ɲit͡ɕ

to catch up on, to make up for Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
nadgonić
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja nadgoniłem
ty nadgoniłeś
on / ona / ono nadgonił
my nadgoniliśmy
wy nadgoniliście
oni / one nadgonili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja nadgoniłam
ty nadgoniłaś
on / ona / ono nadgoniła
my nadgoniłyśmy
wy nadgoniłyście
oni / one nadgoniły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono nadgoniło
Czas przyszły
ja nadgonię
ty nadgonisz
on / ona / ono nadgoni
my nadgonimy
wy nadgonicie
oni / one nadgonią
Tryb rozkazujący
ty nadgoń
my nadgońmy
wy nadgońcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary