Conjugation of nadesłać
naˈdɛ.swat͡ɕprzysłać to, na co ktoś oczekuje; dostarczyć w określonym terminie Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nadesłać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nadesłałem |
| ty | nadesłałeś |
| on / ona / ono | nadesłał |
| my | nadesłaliśmy |
| wy | nadesłaliście |
| oni / one | nadesłali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nadesłałam |
| ty | nadesłałaś |
| on / ona / ono | nadesłała |
| my | nadesłałyśmy |
| wy | nadesłałyście |
| oni / one | nadesłały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nadesłało |
Czas przyszły
| ja | nadeślę |
| ty | nadeślesz |
| on / ona / ono | nadeśle |
| my | nadeślemy |
| wy | nadeślecie |
| oni / one | nadeślą |
Tryb rozkazujący
| ty | nadeślij |
| my | nadeślijmy |
| wy | nadeślijcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.