Conjugation of naddawać
/nadˈda.vat͡ɕ/to extend, to add on to (to add more fabric in some place to make the garment wider or longer) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | naddawać |
Czas teraźniejszy
| ja | naddaję |
| ty | naddajesz |
| on / ona / ono | naddaje |
| my | naddajemy |
| wy | naddajecie |
| oni / one | naddają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | naddawałem |
| ty | naddawałeś |
| on / ona / ono | naddawał |
| my | naddawaliśmy |
| wy | naddawaliście |
| oni / one | naddawali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | naddawałam |
| ty | naddawałaś |
| on / ona / ono | naddawała |
| my | naddawałyśmy |
| wy | naddawałyście |
| oni / one | naddawały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | naddawało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę naddawał |
| ty | będziesz naddawał |
| on / ona / ono | będzie naddawał |
| my | będziemy naddawali |
| wy | będziecie naddawali |
| oni / one | będą naddawali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę naddawała |
| ty | będziesz naddawała |
| on / ona / ono | będzie naddawała |
| my | będziemy naddawały |
| wy | będziecie naddawały |
| oni / one | będą naddawały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie naddawało |
Tryb rozkazujący
| ty | naddawaj |
| my | naddawajmy |
| wy | naddawajcie |