Conjugation of nabijać
naˈbi.jat͡ɕoczerniać kogoś śmiechem, kpić z kogoś, ironizować lub żartować z czyichś wad, zachowań lub sytuacji Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | nabijać |
Czas teraźniejszy
| ja | nabijam |
| ty | nabijasz |
| on / ona / ono | nabija |
| my | nabijamy |
| wy | nabijacie |
| oni / one | nabijają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nabijałem |
| ty | nabijałeś |
| on / ona / ono | nabijał |
| my | nabijaliśmy |
| wy | nabijaliście |
| oni / one | nabijali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nabijałam |
| ty | nabijałaś |
| on / ona / ono | nabijała |
| my | nabijałyśmy |
| wy | nabijałyście |
| oni / one | nabijały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nabijało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę nabijał |
| ty | będziesz nabijał |
| on / ona / ono | będzie nabijał |
| my | będziemy nabijali |
| wy | będziecie nabijali |
| oni / one | będą nabijali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę nabijała |
| ty | będziesz nabijała |
| on / ona / ono | będzie nabijała |
| my | będziemy nabijały |
| wy | będziecie nabijały |
| oni / one | będą nabijały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie nabijało |
Tryb rozkazujący
| ty | nabijaj |
| my | nabijajmy |
| wy | nabijajcie |