Conjugation of nażreć
ˈna.ʐrɛt͡ɕto eat one's fill (to satisfy a need or desire at the expense of other people) [with genitive] Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nażreć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nażarłem |
| ty | nażarłeś |
| on / ona / ono | nażarł |
| my | nażarliśmy |
| wy | nażarliście |
| oni / one | nażarli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nażarłam |
| ty | nażarłaś |
| on / ona / ono | nażarła |
| my | nażarłyśmy |
| wy | nażarłyście |
| oni / one | nażarły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nażarło |
Czas przyszły
| ja | nażrę |
| ty | nażresz |
| on / ona / ono | nażre |
| my | nażremy |
| wy | nażrecie |
| oni / one | nażrą |
Tryb rozkazujący
| ty | nażryj |
| my | nażryjmy |
| wy | nażryjcie |