Conjugation of musieć
/ˈmu.ɕɛt͡ɕ/zapewne, z dużym prawdopodobieństwem; zgodnie z domysłami Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | musieć |
Czas teraźniejszy
| ja | muszę |
| ty | musisz |
| on / ona / ono | musi |
| my | musimy |
| wy | musicie |
| oni / one | muszą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | musiałem |
| ty | musiałeś |
| on / ona / ono | musiał |
| my | musieliśmy |
| wy | musieliście |
| oni / one | musieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | musiałam |
| ty | musiałaś |
| on / ona / ono | musiała |
| my | musiałyśmy |
| wy | musiałyście |
| oni / one | musiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | musiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę musiał |
| ty | będziesz musiał |
| on / ona / ono | będzie musiał |
| my | będziemy musieli |
| wy | będziecie musieli |
| oni / one | będą musieli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę musiała |
| ty | będziesz musiała |
| on / ona / ono | będzie musiała |
| my | będziemy musiały |
| wy | będziecie musiały |
| oni / one | będą musiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie musiało |