Conjugation of muczeć
ˈmu.t͡ʂɛt͡ɕo bydle: wydawać niski, przeciągły odgłos Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | muczeć |
Czas teraźniejszy
| ja | muczę |
| ty | muczysz |
| on / ona / ono | muczy |
| my | muczymy |
| wy | muczycie |
| oni / one | muczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | muczałem |
| ty | muczałeś |
| on / ona / ono | muczał |
| my | muczeliśmy |
| wy | muczeliście |
| oni / one | muczeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | muczałam |
| ty | muczałaś |
| on / ona / ono | muczała |
| my | muczałyśmy |
| wy | muczałyście |
| oni / one | muczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | muczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę muczał |
| ty | będziesz muczał |
| on / ona / ono | będzie muczał |
| my | będziemy muczeli |
| wy | będziecie muczeli |
| oni / one | będą muczeli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę muczała |
| ty | będziesz muczała |
| on / ona / ono | będzie muczała |
| my | będziemy muczały |
| wy | będziecie muczały |
| oni / one | będą muczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie muczało |
Tryb rozkazujący
| ty | mucz |
| my | muczmy |
| wy | muczcie |