Conjugation of mruczeć
/ˈmru.t͡ʂɛt͡ɕ/zazwyczaj o kocie: wydawać cichy, niski, przeciągły dźwięk Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | mruczeć |
Czas teraźniejszy
| ja | mruczę |
| ty | mruczysz |
| on / ona / ono | mruczy |
| my | mruczymy |
| wy | mruczycie |
| oni / one | mruczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | mruczałem |
| ty | mruczałeś |
| on / ona / ono | mruczał |
| my | mruczeliśmy |
| wy | mruczeliście |
| oni / one | mruczeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | mruczałam |
| ty | mruczałaś |
| on / ona / ono | mruczała |
| my | mruczałyśmy |
| wy | mruczałyście |
| oni / one | mruczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | mruczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę mruczał |
| ty | będziesz mruczał |
| on / ona / ono | będzie mruczał |
| my | będziemy mruczeli |
| wy | będziecie mruczeli |
| oni / one | będą mruczeli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę mruczała |
| ty | będziesz mruczała |
| on / ona / ono | będzie mruczała |
| my | będziemy mruczały |
| wy | będziecie mruczały |
| oni / one | będą mruczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie mruczało |
Tryb rozkazujący
| ty | mrucz |
| my | mruczmy |
| wy | mruczcie |