HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← mruczeć — definition

Conjugation of mruczeć

Regular CEFR B1
ˈmru.t͡ʂɛt͡ɕ

zazwyczaj o kocie: wydawać cichy, niski, przeciągły dźwięk Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
mruczeć
Czas teraźniejszy
ja mruczę
ty mruczysz
on / ona / ono mruczy
my mruczymy
wy mruczycie
oni / one mruczą
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja mruczałem
ty mruczałeś
on / ona / ono mruczał
my mruczeliśmy
wy mruczeliście
oni / one mruczeli
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja mruczałam
ty mruczałaś
on / ona / ono mruczała
my mruczałyśmy
wy mruczałyście
oni / one mruczały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono mruczało
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę mruczał
ty będziesz mruczał
on / ona / ono będzie mruczał
my będziemy mruczeli
wy będziecie mruczeli
oni / one będą mruczeli
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę mruczała
ty będziesz mruczała
on / ona / ono będzie mruczała
my będziemy mruczały
wy będziecie mruczały
oni / one będą mruczały
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie mruczało
Tryb rozkazujący
ty mrucz
my mruczmy
wy mruczcie

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary