Conjugation of morzyć
ˈmɔ.ʐɘt͡ɕdoprowadzać kogoś do powolnej śmierci, zamęczać, zadręczać Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | morzyć |
Czas teraźniejszy
| ja | morzę |
| ty | morzysz |
| on / ona / ono | morzy |
| my | morzymy |
| wy | morzycie |
| oni / one | morzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | morzyłem |
| ty | morzyłeś |
| on / ona / ono | morzył |
| my | morzyliśmy |
| wy | morzyliście |
| oni / one | morzyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | morzyłam |
| ty | morzyłaś |
| on / ona / ono | morzyła |
| my | morzyłyśmy |
| wy | morzyłyście |
| oni / one | morzyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | morzyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę morzył |
| ty | będziesz morzył |
| on / ona / ono | będzie morzył |
| my | będziemy morzyli |
| wy | będziecie morzyli |
| oni / one | będą morzyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę morzyła |
| ty | będziesz morzyła |
| on / ona / ono | będzie morzyła |
| my | będziemy morzyły |
| wy | będziecie morzyły |
| oni / one | będą morzyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie morzyło |
Tryb rozkazujący
| ty | mórz |
| my | mórzmy |
| wy | mórzcie |