Conjugation of milczeć
ˈmil.t͡ʂɛt͡ɕnie chcieć wypowiadać się na jakiś temat Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | milczeć |
Czas teraźniejszy
| ja | milczę |
| ty | milczysz |
| on / ona / ono | milczy |
| my | milczymy |
| wy | milczycie |
| oni / one | milczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | milczałem |
| ty | milczałeś |
| on / ona / ono | milczał |
| my | milczeliśmy |
| wy | milczeliście |
| oni / one | milczeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | milczałam |
| ty | milczałaś |
| on / ona / ono | milczała |
| my | milczałyśmy |
| wy | milczałyście |
| oni / one | milczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | milczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę milczał |
| ty | będziesz milczał |
| on / ona / ono | będzie milczał |
| my | będziemy milczeli |
| wy | będziecie milczeli |
| oni / one | będą milczeli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę milczała |
| ty | będziesz milczała |
| on / ona / ono | będzie milczała |
| my | będziemy milczały |
| wy | będziecie milczały |
| oni / one | będą milczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie milczało |
Tryb rozkazujący
| ty | milcz |
| my | milczmy |
| wy | milczcie |