Conjugation of mendzić
/ˈmɛn.d͡ʑit͡ɕ/to pester by talking at length to someone about something boring or insignificant Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | mendzić |
Czas teraźniejszy
| ja | mendzę |
| ty | mendzisz |
| on / ona / ono | mendzi |
| my | mendzimy |
| wy | mendzicie |
| oni / one | mendzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | mendziłem |
| ty | mendziłeś |
| on / ona / ono | mendził |
| my | mendziliśmy |
| wy | mendziliście |
| oni / one | mendzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | mendziłam |
| ty | mendziłaś |
| on / ona / ono | mendziła |
| my | mendziłyśmy |
| wy | mendziłyście |
| oni / one | mendziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | mendziło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę mendził |
| ty | będziesz mendził |
| on / ona / ono | będzie mendził |
| my | będziemy mendzili |
| wy | będziecie mendzili |
| oni / one | będą mendzili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę mendziła |
| ty | będziesz mendziła |
| on / ona / ono | będzie mendziła |
| my | będziemy mendziły |
| wy | będziecie mendziły |
| oni / one | będą mendziły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie mendziło |
Tryb rozkazujący
| ty | mendź |
| my | mendźmy |
| wy | mendźcie |