Conjugation of markotnieć
marˈkɔt.ɲɛt͡ɕstawać się smutnym, markotnym, milczącym, tracić humor Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | markotnieć |
Czas teraźniejszy
| ja | markotnieję |
| ty | markotniejesz |
| on / ona / ono | markotnieje |
| my | markotniejemy |
| wy | markotniejecie |
| oni / one | markotnieją |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | markotniałem |
| ty | markotniałeś |
| on / ona / ono | markotniał |
| my | markotnieliśmy |
| wy | markotnieliście |
| oni / one | markotnieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | markotniałam |
| ty | markotniałaś |
| on / ona / ono | markotniała |
| my | markotniałyśmy |
| wy | markotniałyście |
| oni / one | markotniały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | markotniało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę markotniał |
| ty | będziesz markotniał |
| on / ona / ono | będzie markotniał |
| my | będziemy markotnieli |
| wy | będziecie markotnieli |
| oni / one | będą markotnieli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę markotniała |
| ty | będziesz markotniała |
| on / ona / ono | będzie markotniała |
| my | będziemy markotniały |
| wy | będziecie markotniały |
| oni / one | będą markotniały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie markotniało |
Tryb rozkazujący
| ty | markotniej |
| my | markotniejmy |
| wy | markotniejcie |