Conjugation of manić
ˈma.ɲit͡ɕprzedstawiać coś w nieprawdziwym, złudnym świetle, by kogoś zmylić, skusić lub oszukać Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | manić |
Czas teraźniejszy
| ja | manię |
| ty | manisz |
| on / ona / ono | mani |
| my | manimy |
| wy | manicie |
| oni / one | manią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | maniłem |
| ty | maniłeś |
| on / ona / ono | manił |
| my | maniliśmy |
| wy | maniliście |
| oni / one | manili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | maniłam |
| ty | maniłaś |
| on / ona / ono | maniła |
| my | maniłyśmy |
| wy | maniłyście |
| oni / one | maniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | maniło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę manił |
| ty | będziesz manił |
| on / ona / ono | będzie manił |
| my | będziemy manili |
| wy | będziecie manili |
| oni / one | będą manili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę maniła |
| ty | będziesz maniła |
| on / ona / ono | będzie maniła |
| my | będziemy maniły |
| wy | będziecie maniły |
| oni / one | będą maniły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie maniło |
Tryb rozkazujący
| ty | mań |
| my | mańmy |
| wy | mańcie |