Conjugation of mówić
ˈmu.vit͡ɕzwracać się do kogoś w określony sposób (np. per ty, pan) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | mówić |
Czas teraźniejszy
| ja | mówię |
| ty | mówisz |
| on / ona / ono | mówi |
| my | mówimy |
| wy | mówicie |
| oni / one | mówią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | mówiłem |
| ty | mówiłeś |
| on / ona / ono | mówił |
| my | mówiliśmy |
| wy | mówiliście |
| oni / one | mówili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | mówiłam |
| ty | mówiłaś |
| on / ona / ono | mówiła |
| my | mówiłyśmy |
| wy | mówiłyście |
| oni / one | mówiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | mówiło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę mówił |
| ty | będziesz mówił |
| on / ona / ono | będzie mówił |
| my | będziemy mówili |
| wy | będziecie mówili |
| oni / one | będą mówili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę mówiła |
| ty | będziesz mówiła |
| on / ona / ono | będzie mówiła |
| my | będziemy mówiły |
| wy | będziecie mówiły |
| oni / one | będą mówiły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie mówiło |
Tryb rozkazujący
| ty | mów |
| my | mówmy |
| wy | mówcie |