Conjugation of lokować
lɔˈkɔ.vat͡ɕumieszczać pieniądze lub kosztowności tam, gdzie nie ulegną utracie, a nawet będzie możliwy z nich zysk Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | lokować |
Czas teraźniejszy
| ja | lokuję |
| ty | lokujesz |
| on / ona / ono | lokuje |
| my | lokujemy |
| wy | lokujecie |
| oni / one | lokują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | lokowałem |
| ty | lokowałeś |
| on / ona / ono | lokował |
| my | lokowaliśmy |
| wy | lokowaliście |
| oni / one | lokowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | lokowałam |
| ty | lokowałaś |
| on / ona / ono | lokowała |
| my | lokowałyśmy |
| wy | lokowałyście |
| oni / one | lokowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | lokowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę lokował |
| ty | będziesz lokował |
| on / ona / ono | będzie lokował |
| my | będziemy lokowali |
| wy | będziecie lokowali |
| oni / one | będą lokowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę lokowała |
| ty | będziesz lokowała |
| on / ona / ono | będzie lokowała |
| my | będziemy lokowały |
| wy | będziecie lokowały |
| oni / one | będą lokowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie lokowało |
Tryb rozkazujący
| ty | lokuj |
| my | lokujmy |
| wy | lokujcie |