Conjugation of lamentować
la.mɛnˈtɔ.vat͡ɕrozpaczliwie zawodzić; płakać lub narzekać poprzez głośne wydawanie jęków Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | lamentować |
Czas teraźniejszy
| ja | lamentuję |
| ty | lamentujesz |
| on / ona / ono | lamentuje |
| my | lamentujemy |
| wy | lamentujecie |
| oni / one | lamentują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | lamentowałem |
| ty | lamentowałeś |
| on / ona / ono | lamentował |
| my | lamentowaliśmy |
| wy | lamentowaliście |
| oni / one | lamentowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | lamentowałam |
| ty | lamentowałaś |
| on / ona / ono | lamentowała |
| my | lamentowałyśmy |
| wy | lamentowałyście |
| oni / one | lamentowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | lamentowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę lamentował |
| ty | będziesz lamentował |
| on / ona / ono | będzie lamentował |
| my | będziemy lamentowali |
| wy | będziecie lamentowali |
| oni / one | będą lamentowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę lamentowała |
| ty | będziesz lamentowała |
| on / ona / ono | będzie lamentowała |
| my | będziemy lamentowały |
| wy | będziecie lamentowały |
| oni / one | będą lamentowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie lamentowało |
Tryb rozkazujący
| ty | lamentuj |
| my | lamentujmy |
| wy | lamentujcie |