Conjugation of kwokać
/ˈkfɔ.kat͡ɕ/o kurze: wydawać głos podczas wysiadywania jaj i wodzenia piskląt Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kwokać |
Czas teraźniejszy
| ja | kwokam |
| ty | kwokasz |
| on / ona / ono | kwoka |
| my | kwokamy |
| wy | kwokacie |
| oni / one | kwokają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kwokałem |
| ty | kwokałeś |
| on / ona / ono | kwokał |
| my | kwokaliśmy |
| wy | kwokaliście |
| oni / one | kwokali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kwokałam |
| ty | kwokałaś |
| on / ona / ono | kwokała |
| my | kwokałyśmy |
| wy | kwokałyście |
| oni / one | kwokały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kwokało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kwokał |
| ty | będziesz kwokał |
| on / ona / ono | będzie kwokał |
| my | będziemy kwokali |
| wy | będziecie kwokali |
| oni / one | będą kwokali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kwokała |
| ty | będziesz kwokała |
| on / ona / ono | będzie kwokała |
| my | będziemy kwokały |
| wy | będziecie kwokały |
| oni / one | będą kwokały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kwokało |
Tryb rozkazujący
| ty | kwokaj |
| my | kwokajmy |
| wy | kwokajcie |