Conjugation of kumkać
/ˈkum.kat͡ɕ/wydawać charakterystyczny dla żab lub ropuch dźwięk Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kumkać |
Czas teraźniejszy
| ja | kumkam |
| ty | kumkasz |
| on / ona / ono | kumka |
| my | kumkamy |
| wy | kumkacie |
| oni / one | kumkają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kumkałem |
| ty | kumkałeś |
| on / ona / ono | kumkał |
| my | kumkaliśmy |
| wy | kumkaliście |
| oni / one | kumkali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kumkałam |
| ty | kumkałaś |
| on / ona / ono | kumkała |
| my | kumkałyśmy |
| wy | kumkałyście |
| oni / one | kumkały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kumkało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kumkał |
| ty | będziesz kumkał |
| on / ona / ono | będzie kumkał |
| my | będziemy kumkali |
| wy | będziecie kumkali |
| oni / one | będą kumkali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kumkała |
| ty | będziesz kumkała |
| on / ona / ono | będzie kumkała |
| my | będziemy kumkały |
| wy | będziecie kumkały |
| oni / one | będą kumkały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kumkało |
Tryb rozkazujący
| ty | kumkaj |
| my | kumkajmy |
| wy | kumkajcie |