Conjugation of kulminować
kul.miˈnɔ.vat͡ɕto culminate (to reach a climax) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kulminować |
Czas teraźniejszy
| ja | kulminuję |
| ty | kulminujesz |
| on / ona / ono | kulminuje |
| my | kulminujemy |
| wy | kulminujecie |
| oni / one | kulminują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kulminowałem |
| ty | kulminowałeś |
| on / ona / ono | kulminował |
| my | kulminowaliśmy |
| wy | kulminowaliście |
| oni / one | kulminowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kulminowałam |
| ty | kulminowałaś |
| on / ona / ono | kulminowała |
| my | kulminowałyśmy |
| wy | kulminowałyście |
| oni / one | kulminowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kulminowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kulminował |
| ty | będziesz kulminował |
| on / ona / ono | będzie kulminował |
| my | będziemy kulminowali |
| wy | będziecie kulminowali |
| oni / one | będą kulminowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kulminowała |
| ty | będziesz kulminowała |
| on / ona / ono | będzie kulminowała |
| my | będziemy kulminowały |
| wy | będziecie kulminowały |
| oni / one | będą kulminowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kulminowało |
Tryb rozkazujący
| ty | kulminuj |
| my | kulminujmy |
| wy | kulminujcie |