Conjugation of kucać
ˈku.t͡sat͡ɕobniżać się opierając ciało na zgiętych nogach Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kucać |
Czas teraźniejszy
| ja | kucam |
| ty | kucasz |
| on / ona / ono | kuca |
| my | kucamy |
| wy | kucacie |
| oni / one | kucają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kucałem |
| ty | kucałeś |
| on / ona / ono | kucał |
| my | kucaliśmy |
| wy | kucaliście |
| oni / one | kucali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kucałam |
| ty | kucałaś |
| on / ona / ono | kucała |
| my | kucałyśmy |
| wy | kucałyście |
| oni / one | kucały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kucało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kucał |
| ty | będziesz kucał |
| on / ona / ono | będzie kucał |
| my | będziemy kucali |
| wy | będziecie kucali |
| oni / one | będą kucali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kucała |
| ty | będziesz kucała |
| on / ona / ono | będzie kucała |
| my | będziemy kucały |
| wy | będziecie kucały |
| oni / one | będą kucały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kucało |
Tryb rozkazujący
| ty | kucaj |
| my | kucajmy |
| wy | kucajcie |