Conjugation of kształcić
ˈkʂtaw.t͡ɕit͡ɕstwarzać warunki do rozwoju czyichś zdolności i nabywania przezeń wiedzy i umiejętności Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kształcić |
Czas teraźniejszy
| ja | kształcę |
| ty | kształcisz |
| on / ona / ono | kształci |
| my | kształcimy |
| wy | kształcicie |
| oni / one | kształcą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kształciłem |
| ty | kształciłeś |
| on / ona / ono | kształcił |
| my | kształciliśmy |
| wy | kształciliście |
| oni / one | kształcili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kształciłam |
| ty | kształciłaś |
| on / ona / ono | kształciła |
| my | kształciłyśmy |
| wy | kształciłyście |
| oni / one | kształciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kształciło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kształcił |
| ty | będziesz kształcił |
| on / ona / ono | będzie kształcił |
| my | będziemy kształcili |
| wy | będziecie kształcili |
| oni / one | będą kształcili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kształciła |
| ty | będziesz kształciła |
| on / ona / ono | będzie kształciła |
| my | będziemy kształciły |
| wy | będziecie kształciły |
| oni / one | będą kształciły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kształciło |
Tryb rozkazujący
| ty | kształć |
| my | kształćmy |
| wy | kształćcie |