Conjugation of krwawić
ˈkrfa.vit͡ɕbroczyć krwią, tracić krew, wypływać z naczyń krwionośnych Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | krwawić |
Czas teraźniejszy
| ja | krwawię |
| ty | krwawisz |
| on / ona / ono | krwawi |
| my | krwawimy |
| wy | krwawicie |
| oni / one | krwawią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | krwawiłem |
| ty | krwawiłeś |
| on / ona / ono | krwawił |
| my | krwawiliśmy |
| wy | krwawiliście |
| oni / one | krwawili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | krwawiłam |
| ty | krwawiłaś |
| on / ona / ono | krwawiła |
| my | krwawiłyśmy |
| wy | krwawiłyście |
| oni / one | krwawiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | krwawiło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę krwawił |
| ty | będziesz krwawił |
| on / ona / ono | będzie krwawił |
| my | będziemy krwawili |
| wy | będziecie krwawili |
| oni / one | będą krwawili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę krwawiła |
| ty | będziesz krwawiła |
| on / ona / ono | będzie krwawiła |
| my | będziemy krwawiły |
| wy | będziecie krwawiły |
| oni / one | będą krwawiły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie krwawiło |
Tryb rozkazujący
| ty | krwaw |
| my | krwawmy |
| wy | krwawcie |