Conjugation of krajać
ˈkra.jat͡ɕrozdzierać się (tylko w wyrażeniu serce się kraje) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | krajać |
Czas teraźniejszy
| ja | kraję |
| ty | krajesz |
| on / ona / ono | kraje |
| my | krajemy |
| wy | krajecie |
| oni / one | krają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | krajałem |
| ty | krajałeś |
| on / ona / ono | krajał |
| my | krajaliśmy |
| wy | krajaliście |
| oni / one | krajali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | krajałam |
| ty | krajałaś |
| on / ona / ono | krajała |
| my | krajałyśmy |
| wy | krajałyście |
| oni / one | krajały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | krajało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę krajał |
| ty | będziesz krajał |
| on / ona / ono | będzie krajał |
| my | będziemy krajali |
| wy | będziecie krajali |
| oni / one | będą krajali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę krajała |
| ty | będziesz krajała |
| on / ona / ono | będzie krajała |
| my | będziemy krajały |
| wy | będziecie krajały |
| oni / one | będą krajały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie krajało |
Tryb rozkazujący
| ty | kraj |
| my | krajmy |
| wy | krajcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.