Conjugation of kpić
ˈkpit͡ɕodnosić się z lekceważeniem, żartować, wyśmiewać, drwić Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kpić |
Czas teraźniejszy
| ja | kpię |
| ty | kpisz |
| on / ona / ono | kpi |
| my | kpimy |
| wy | kpicie |
| oni / one | kpią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kpiłem |
| ty | kpiłeś |
| on / ona / ono | kpił |
| my | kpiliśmy |
| wy | kpiliście |
| oni / one | kpili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kpiłam |
| ty | kpiłaś |
| on / ona / ono | kpiła |
| my | kpiłyśmy |
| wy | kpiłyście |
| oni / one | kpiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kpiło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kpił |
| ty | będziesz kpił |
| on / ona / ono | będzie kpił |
| my | będziemy kpili |
| wy | będziecie kpili |
| oni / one | będą kpili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kpiła |
| ty | będziesz kpiła |
| on / ona / ono | będzie kpiła |
| my | będziemy kpiły |
| wy | będziecie kpiły |
| oni / one | będą kpiły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kpiło |
Tryb rozkazujący
| ty | kpij |
| my | kpijmy |
| wy | kpijcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.